Wednesday, April 14, 2010

i pray na maging okay na ang lahat. Para sa kanya. Para sa akin.

Tuesday, September 08, 2009

alakpa


masyado ako nasabik sa alak sa sunud-sunud na tatlong araw. Tukso talaga si Jad. Biyernes,Briiw barsa kamuning. Astig ang slr ni cel. hehe.SaFloydrose sa Araneta Ave. Kahit maulan ayos parin. At nung linggo, matapos ang pakain ni atecat.Direcho sa Benitos. Nagpakalango, nakipag-away sa kapatid. At dumirecho sa Antipolo cloud. Inum ulit. Tanduay ice masarap palayun. Diko tuloy naenjoy ang view. Kinabuksan at isa pang kinabukasan ang pinakamahirap na araw sa akin. suka ng dugo, hinang-hina, walang pinipiling lugar ang suka. Sa may libertad sa edsa, sa east ave.Ang hirap. Pero masarap talaga bago yun.

Saturday, September 05, 2009

eminem

Doing: ( katabi ko si ate cath), notebookni kiti.

Bitin! bitin ako sa duty sa Metropsych. Magandang karanasan na makainteract ng mga taong may mental illnesses. Nawala yung takot sa kanila. Ndi totoo ang impresyong bayolente palagi ang ganoong tao. Mas naawa ako. Naiyak ako sa isa na nirerestrain ng apat na tao dahil nagwawala. Madami sa kanila mula pasa maimpluwensyang pamilya. Minsan ang buhay talaga ganun. Brain dyfunction ang salarin. Isa pang tao. Naging pasyente ko. Si Mebster,ang kanyang graffiti name. Labing-isang tinta sa katawan. Magaling ang ideya niya. Barcode sa batok, tribalstyle ng 'knockout", atbp. Readmitted siya. Sayang. Bata pa siya,24, gawapo. Laking tate, pero nagkaganun lang dahil sapag-abuso ng droga. Sayang talaga. nadebelop pa ang schizophrenia. sayang talaga. May potential sya. Talented siya Hiphoper sa puso. Ang galing ng kanta niya impromptu sa background ng "you light up my life". Astig. Pero nalulungkot ako habang kinakanta niya yun. Natural na musikero. Minsan niyang nakwento na nagmimix siya ng mga instrumento para makagawa ng tunog. Hinahangaan ko siya sa aspetong yun. Sayang talaga. Isa siya sa may pinakamagandang mata na nakita ko. Mukha siyang normal sa konbersasyon namin. Sana gumaling nasiya. Makalabas na siya. Makapag-BMX na ulit siya. Maipagpatuloy niya ang buhay sa labas ng pasilidad nayon. Makita niya ang buhay ay maganda kahit na walang jutes,E, at shabu. Mawala na ang nagdidikta sa kanya na itapon naang kanyang buhay.

Saturday, August 01, 2009

be

kung owede ko lang pilitin ang bagay matagal ko na ginawa. kung pwede ko lang diktahan ang sarili ko na gustuhin ang tao, edi sana walang problema. kaso ndi ako ganon. Ndi kita gusto. sori.

isang tao na bigla kong gusto. buti na lang pumyaag ako sa isang beer na imbitasyon. bagong apeksyon. masarap =)

Sunday, July 26, 2009

hold on little girl . . .
basta lang =)

Monday, June 01, 2009

Singing: Made a meal and threw it up on Sunday, I’ve got a lot of things to learn
End of summer class. I should’ve said “Thank you” to Sir Nio. He’s one of the best teachers I had. Lahat ng tanong na binabato sa kanya, may eksplanasyon siya. Ang galing niya. At nakakatuwa siya. Yun nga lang, mahirap talaga siya magpaexam. One has to know the disease process itself. He’s a gay, has a boyfriend, and working as a reviewer at Carl Balita. Too bad, this sem, he’s s not teaching on a Sat-Sun sched. Meaning, he’s assigned on a BSN class. We were targeting him pa naman as our prof for our ICN.
Laptop was reformatted, thanks to alexis. But my pc is not. Tsk. Kelangan ko na pumunta sa AXA, pero sobrang tinatamd ako. Parang biglang lumayo saken ang Ayala, haha!! Pero kelangan, dahil kelangan ko na umuwi sa amin.

Naloloka na nman ako sa out of reach! Super I like ko si Jun Pyo. Ang lakas ng dating. His angas look is so charming. Plus, sobrang he makes his girl feel like a princess. Namarathon ko for only two days ang buong episode. Hehehe. Haylabet. For the first time, I feel blissfull again.

A manifestation that I’m not prepared to see somebody, or should I say I’ve not moved on: I was walking to East Ave, I suddenly saw a familiar car. I panicked. I thought it was her. Same color as her civic. What I did was proceed to Greenwich and buy a meal. I know, it was impossible to be her.

Sunday, May 17, 2009




nagmamagaling ako umakyat sa bakod. nasabit tuloy ako sa alambre. nyahaha . hik.